Miesięczne archiwum: Grudzień 2013

Od redakcji

W tym miesiącu w naszej gazetce, Echo Trójki, dzięki szkolnemu kołku japońskiemu, będziecie mogli co nieco dowiedzieć się o Japonii i o tym co nas, szkolnych otaku, w niej kreci. W aktualnym numerze znajdziecie artykuł o tym gdzie można znaleźć informacje dotyczące Japonii przygotowany przez Aleksandrę Ciuraj. Ceremonie wchodzenia w dorosłość w kulturze japońskiej opisze Natalia Salwin, czytanie umili wam Paweł Runo artykułem o muzyce japońskiej, Albert Królikowski opowie o sztuce cosplayu. Dla smaku o potrawach japońskich dowiemy się od Jakuba Jończyka, na końcu znajdziecie spis spotkań i działalności mangowców przygotowany przez Katarzynę Gajc.

Ale na początek pozwólcie, iż powiemy wam o działalności naszego koła.

Otóż jak już może niektórzy wiedzą nasze koło swe istnienie w szczególnej mierze zawdzięcza 3 naszych uczniów dzielących te same zainteresowania. Mianowicie Katarzynie Gajc, Pawłowi  Runo oraz Wojciechowi Klukowskiemu, których zjednoczyły anime. Później utworzenie kola było już tylko kwestią czasu i paru formalności. Okazało nasze kolo zyskało niemałą popularność i choć minął rok od jego utworzenia i część naszych członków już odeszła z naszej szkoły nadal funkcjonujemy a dzięki dołączeniu nowych uczniów aktualnie składamy się z 9 osób i spotykamy się w czwartki o 15.30, w sali nr 35. Jeśli chcesz dołączyć zapraszamy im nas więcej tym ciekawej.

a Oto i my:

Aktualni członkowie:

Katarzyna Gajc
Paweł Runo
Aleksandra Ciuraj
Natalia Salwin
Jakub Jończyk
Albert Królikowski
Mateusz Bączek
Robert Pażuchowski

Zeszłoroczni członkowie:

Katarzyna Gajc
Paweł Runo
Wojciech Klukowski
Katarzyna Sitek
Anita Kruszewska
Olga Ambroziak
Aleksander Grześkiewicz

Eventy japońskie

Japonia ma bardzo wiele ciekawych rzeczy do zaoferowania (nie tylko samurajów, zaawansowaną technikę, mangę i anime), jednak jest to naprawdę tylko przedsmak tego co oferuje. Jedno jest pewne, jeśli głębiej zainteresujesz się tym krajem, to może cie wciągnąć. Zmobilizować do działania i sprawić, iż odkryjesz w sobie dużo nowych talentów i umiejętności tj. rysowanie, szycie, robienie przypinek, modelarstwo, taniec, śpiew czy krasomówstwo. Dla zainteresowanych spis kilku rodzai spotkań mangowców, na których możecie pogłębić swoją wiedzę na temat tego dość niezwykłego kraju, a także podzielić się swoimi opiniami.

Spotkania i eventy fanów Japonii, anime i mangi

Koło japońskie
Dla tych którzy chcą się dopiero zapoznać z Japonia i kultura bycia tak zwanego otaku (fana) jest to chyba najlepszą opcją dla niewtajemniczonych. Poruszamy tam naprawdę różne tematy od słodyczy przez reklamy i filmy do anime, samurajów, do dawnej Japonii i mitologii. Każdy znajdzie coś dla siebie. A wiedzy nie wymagamy.
Link do grupy kółka: https://www.facebook.com/groups/kolo.japonskie.zs3.wyszkow/

_______________
Mangowe są to luźne spotkania zazwyczaj na mieście grupy ludzi interesujących się zazwyczaj mangami i anime ale nie tylko. W tym miejscu należy zauważyć, iż Mangowe warszawskie trochę różnią się os wyszkowskich.
Mangowe warszawskie
Miejsca : Złote Tarasy/Patelnia
Czas: Soboty
Opis. Regularne spotkania i mnóstwo mangowców w jednym miejscu. Każdy robi co chce. Powstały dawno temu.

Mangowe wyszkowskie
Są to spontaniczne eventy czasem tematyczne. Ich czas i miejsce jest ogłaszane zazwyczaj na Fb. Egzystują od zeszłorocznych wakacji. Do tej pory odbyły się 4 (pierwsze wyszkowskie mangowe, mangowe na zakończenie wakacji, Mangowe halloweenowe /mangowe dziady
i Mangowe andrzejkowe). Zazwyczaj chodzimy po mieście -jeśli w pobliżu galerii lub parku zobaczysz grupę dziwnie wyglądających i cieszących się z życia ludzi to prawdopodobnie my. Czasem tez częstujemy cukierkami ewentualnie pocky. Jeśli chcesz wiedzieć kiedy i gdzie kontaktuj się z członkami koła japońskiego lub wyszkowskimi mangowcami których znajdziesz tutaj: https://www.facebook.com/groups/380544518673817/

Konwenty
Raj dla otaku czyli konwenty Mangowe. Istnieje ich wiele rodzajów w zależności od motywu przewodniego. Owe konwenty są zazwyczaj 3 dniowe, odbywają się w szkołach w całej Polsce i na świecie, informacji o ich czasie i miejscu należy szukać w internecie. Ich głównymi cechami są różnorodne panele tematyczne (nie koniecznie związane z Japonia w końcu mamy wiele zainteresowań), stoiska z przypinkami, kubkami, figurkami, poduszkami i wieloma innymi rzeczami związanymi najczęściej z anime, oprócz tego dużo różnych gier, zabaw i konkursów. Oczywiście główną atrakcją konwentów jest pokaz cosplay.
Należy podkreślić, iż prawie wszystko jest przygotowane przez fanów.
Dla ułatwienia kalendarz konwentów: http://anime.com.pl/calendar,list,2.html

Do zobaczenia na mangowych eventach ;)

Katarzyna Gajc

Muzyka japońska

J-pop (pełna nazwa – japoński pop)  to skrót używany przez cywilizacje zachodu do określania japońskiej muzyki popularnej. Termin „j-pop” został wymyślony w stacji radiowej J-Wavr. Jest szeroko używany w Japonii do określania piosenek z gatunków pop, rock, dance, hip-hop czy soul.

Sklepy w Japonii zwykle dzielą dostępną muzykę na cztery główne sekcje: j-pop, enka (tradycyjna forma ballad), muzyka poważna oraz muzyka światowa.

W Japonii jest bardzo dużo zespołów, w których grają nastolatki. Zdarza się również, że stają się oni największymi hitami w Japonii jak np: After School, C-ute. Zdarzają się zespoły, w których muzycy zakrywają swoje twarze różnymi maskami jak np: Beat crusaders, Man With a Mission. Niektórzy z muzyków zrezygnowali z zatrudniania wokalistów ,z którymi musieliby się dzielić zyskami. Wymyślili animowane postaci, które śpiewały ich utwory. Tak właśnie powstał zespół Vocaloid i najsławniejsza hologramowa, szesnastoletnia dziewczyna Hatsune Miku. Zespół na początku tworzył hologramy ludzi , ale było to nudne dla Japończyków, więc stworzyli dziewczynę, która wygląda jak postać z Mangi i dzięki temu zespół  został najsłynniejszym zespołem w Japonii.

Przykładowych  zespołów możecie wysłuchać na  linkach zamieszczonych poniżej:

Man With a Mission- Database

http://www.youtube.com/watch?v=XzWcameJDow

C-ute- FOREVER LOVE

http://www.youtube.com/watch?v=JquSlg7zqVE

Vocaloid- Love Words

http://www.youtube.com/watch?v=kxhCKWGfmS4

Tradycyjna ludowa muzyka japońska – Reiki

http://www.youtube.com/watch?v=OpEfxcPMYVo

Wchodzenie w dorosłość w Japonii

W Polsce ukończenie 18 roku życia wiąże się ze zorganizowaniem tzw. osiemnastki. Solenizant może wreszcie napić się alkoholu oraz jest bity pasem na znak wkroczenia w dorosłość. W Japonii od najdawniejszych lat trzeba było przejść odpowiednie ceremonie, aby móc zostać pełnoprawnie uznanym za dorosłą osobę. Teraz pokrótce je przedstawię.

Przenieśmy się do ery Nara i pozwiedzajmy okolice. Spotykamy chłopca imieniem Takumi. Ma on 13 lat i dla społeczeństwa jest już mężczyzną. Przeszedł rytuał Genpuku, ceremonię wchodzenia w etap dorosłości.

Genpuku, znane też jako Kakan, Uikōburi, Kanrei, Shufuku oraz Hatsu-motoyui, pojawiło się po raz pierwszy właśnie w epoce Nara. Jest przeznaczone dla chłopców wieku od 11 do 17 lat (przeważnie 12). Na początku był to rytuał, który przechodzili tylko synowie rodzin arystokratycznych oraz samurajskich, lecz z czasem zaczął się zmieniać i ogarniać wszystkie warstwy społeczne. Młodzieńcy stawali się pełnoprawnymi członkami społeczeństwa, którzy mogli brać udział w życiu religijnymi i politycznym swojej społeczności.

Takumi został zabrany do świątyni swego kami. Tam po raz pierwszy przywdział swoje dorosłe ubranie, w którym zaprezentował się zebranym oraz swojemu patronowi. Jego uczesanie również zostało zmienione na bardziej dorosłe (mizura). Stanie się mężczyzną wiązało się też z przyjęciem nowego imienia (eboshi-na), z którym wszedł w dorosłe życie.

Przenosimy się do epoki Heian. Tutaj spotykamy 14-letnią Aki i jej męża Sorę. Aki w wieku 13 lat przeszła ceremonię Mogi, czyli żeński odpowiednik Genpuku.

Mogi, znane też jako Chakumo, to rytuał wejścia dziewczyny w dorosłość, praktykowany od okresu Heian do Azuchi Momoyama (choć rodzina cesarska przedłużyła tę tradycję do epoki Meiji). W tym przypadku wiek dziewcząt, które mogą przejść rytuał nie był ustalony. Mieścił się między 12 a 16 rokiem życia, choć w okresie Sengoku zdarzały się przypadki, w których dziewczęta z rodzin arystokratycznych wkraczały w dorosłość w wieku od 8 do 10 lat, aby móc zawrzeć wczesne małżeństwo z rozsądku i tym samym poprawić sytuację polityczną władcy danej prowincji.

Najczęściej wzięcie udziału w Mogi oznaczało, że rodzice dziewczyny chcą wydać ją za mąż. Dziewczyna po raz pierwszy w życiu została ubrana w mo, czyli coś na kształt fartucha zakładanego z tyłu kimona, które ciągnie się jeszcze długo po ziemi. Ubrała ją jej babcia, która tym samym stała się koshiyui, czyli osobą z otoczenia dziewczyny, która ma na nią moralny wpływ. Kiedy została już ubrana, jej zęby zostały ufarbowane na czarno (ohaguro), ogolono jej brwi (hikimayu), nałożono ciężki makijaż (asugeshou) oraz symbolicznie zaznaczono brwi. Po oficjalnym uznaniu za dorosłą, kobieta nosiła białe kosode i szkarłatne hakama (choć od epoki Edo kobiety zaczęły nosić fioletowe hakama aż do ślubu).

Wracamy do naszych czasów. Mamy drugi poniedziałek stycznia, czyli obchodzimy Seijin no Hi – Dzień Dorosłych. Jednocześnie ma miejsce Seijin-shiki, czyli ceremonia osiągnięcia dorosłości, ustanowiona oficjalnie w 1948 r. Do 1999 r. odbywała się 15 stycznia, lecz od 2000 r. jest świętem ruchomym i odbywa się właśnie w drugi poniedziałek stycznia.

W Seijin-shiki mogą wziąć udział wszyscy, którzy do 2 kwietnia poprzedniego roku ukończyli 20 rok życia lub osiągną ten wiek do 1 kwietnia bieżącego roku. Z tej okazji wracają oni w rodzinne strony, gdzie biorą udział w uroczystościach organizowanych przez gminę. Noszą tradycyjne, często bardzo kosztowne stroje. W trakcie obchodów władze gminne informują uczestników o ich obowiązkach związanych z dorosłością. Później mają miejsce uroczystości świątynne. Świętujący odbywają m.in. ćwiczenia kyūdō, które mają uświadomić im, że dorosłość to ciągłe wyzwanie, które wymaga ogromnych pokładów cierpliwości i samokontroli.

Obecnie w Japonii ukończenie 20 roku życia pozwala na legalne picie alkoholu, palenie papierosów oraz udział w życiu politycznym.

Jak widać Japonia pod względem tradycji jest dużo bardziej rozwinięta niż Polska. Zupełnie różnią się sposobem świętowania wejścia w dorosłość. Mimo wszystko jedno jest wspólne, nie ważne czy to w dzisiejszej Polsce lub Japonii, w epoce Nara czy Heian: dorosłość to nie tylko przyjemności, ale też trud i wiele obowiązków, którym muszą podołać wciąż młodzi jeszcze ludzie.

Na koniec mam jedno pytanie: Która dziewczyna zgodziłaby się dzisiaj, aby z okazji zostania kobietą ogolono jej brwi?

 

Natalia Salwin kl. 1 LOL

Co, jak i gdzie? – Strony internetowe – Japonia

1. Mangi:
centrum-mangi.pl
manga-lib.pl
dansetsu.pl
projekt-manga.net
hayate.pl
2.Anime:
anime-shinden.info
animeon.pl
animezone.pl
shippuuden.pl
bleach.com
wbijam.pl
animetv.pl
dantetsu.pl
on-anime.pl
diff-anime.pl
anime-cenrum.pl
anime-odcinki.pl
3. Sklepy:
yatta.pl
manganime.pl
inuki.pl
sklep.gildia.pl
komikslandia.pl
animepanda.pl
waneko.pl
hajime-anime.pl
sklepanime.pl
animeshop.pl
otakushop.com
homya.pl
4. Blogi i inne strony poświęcone Japonii:
japoniaoczamifana.frix.pl
jaap.pjwstk.edu.pl
by-yumi.blog.onet.pl
kawaii-mrjedi.blogspot.com
radioaoi.pl

Dużo, dużo więcej informacji o wydarzeniach kulturalnych i nie tylko możecie znaleźć na stronie ambasady japońskiej: www.pl.emb-japan.go.jp
`                              Aleksandra Ciuraj kl. 1LOL

Cosplay – piękne hobby, które kosztuje – nie tylko czas

Co to jest Cosplay?

Jest to wywodząca się z kultury japońskiej sztuka wcielania się w postacie z mangi, anime, gier komputerowych oraz filmów. Słowo cosplay pochodzi z języka angielskiego ( costume playing). Sztuka ta znajduje wiele fanów na całym świecie. Organizowane są róże konwenty dla fanów na całym świecie

Z jakich elementów składa się dobry cosplay?

Na Cosplay składa się kilka ważnych elementów, np. peruki, soczewki kontaktowe, farby, pianki, kleje. Wszystkie te rzeczy sprawiają, że nasz kostium staje się ciekawszy dla widza.

Czy cosplay to tylko przebranie?

W cosplayu liczy się nie tylko strój, ale także gra aktorska. Im bardziej wczujemy się w odgrywaną rolę tym bardziej upodobnimy się do postaci, w jaką się wcieliliśmy.

Czy warto robić cosplaye?

Myślę, że tak. Urozmaicają one nie jeden konwent i nie jeden fan danej gry, mangi czy anime będzie chciał zrobić sobie zdjęcie ze swoim ulubieńcem.